Thanksgiving à Carcassonne

Lieve vrienden en familie,
Ik schrijf iedere week een verhaal over mijn belevenissen maar ik ben ondertussen zo benieuwd hoe het met jullie allemaal gaat, natuurlijk krijg ik van papa en mama de hoogtepunten mee, maar ik wil er weer dichtbij staan. En dat gaat goedkomen binnen 3 weken, jeetje, 3 weken. Zoals we dat thuis zouden zeggen: ‘not normal’. Het leven in Carcassonne is goed, de temperatuur is aangenaam en het zonnetje schijnt, zonder regen, ik ben dus verwend hier. Alle straten zijn inmiddels helemaal versierd in kerstsfeer terwijl mijn kamer helemaal Sinterklaasproof is, klaar voor de Soirée die komende zaterdag gaat plaatsvinden, dit zal ook meteen een beetje mijn afscheidsfeestje worden, helaas helaas want hoeveel leuks er ook is in Nederland en hoewel ik zin heb om terug te gaan wil ik hier niet weg. Ik ben hier inmiddels gewend, het gaat nog raar worden als ik straks weer thuis ben. Ik vind het hier heerlijk om met papa en mama te praten aan de telefoon want dan worden altijd leuke dingen besproken. Als ik weer thuis ben, zijn ze continue om me heen en kan ik weer commentaar verwachten waar ik hier totaal geen last van had, maar nu moet ik zeggen dat het me weinig uitmaakt want er zijn hier ook momenten dat je juist heel graag eens commentaar zou willen krijgen of advies. Elk nadeel heb z’n voordeel laten we maar zeggen. Bij terugkomst krijg ik de kans om jullie allemaal in real-life te bedanken voor alles, de kaarten/brieven etc., die hebben me zo ontzettend goed gedaan in de tijden dat het moeilijk was en jullie daar een dikke kus voor geven wanneer ik jullie weer zie is wel het minste dat ik kan doen!
Gisteren morgen op de zaterdagmarkt heb ik in het zonnetje op het terras als een ware Française genoten van een espresso, croissant en een tijdschrift, wat een leven heb ik hier, genieten! Op het hoofdplein van Carcassonne wordt op dit moment heel druk gewerkt aan de kerstmarkt die komende zaterdag feestelijk geopend zal worden. En het beloofd geweldig te worden, om de welbekende fontein op La Place Carnot wordt een schaatsbaan gevormd, met hierboven een enorme lichtshow en omliggende chalets zal het spectaculair worden, ik ben benieuwd, uiteraard ga ik daar zaterdag ter plekke alles in me opnemen/snuiven en foto’s maken voor jullie.
HAPPY THANKSGIVING EVERYBODY!
Nog voor de kerst vind in Amerika op de 4e donderdag van november altijd Thanksgiving plaats, ter ere van deze grote feestdag in Amerika had onze Amerikaanse vriendin Sara een heus Thanksgivingdiner georganiseerd, weliswaar op de zaterdag erna, maar dat kwam nu eenmaal beter uit. En dat was een gigantisch succes, mede door alle aanwezigen met wie we een hechte groep vormen, het heerlijke eten (jaaaa ook een Turkey!), heel veel flessen wijn en de goede organisatie. Zaterdagmiddag al had ik besloten dat ik mezelf in mijn ‘fancy dress’ zou hijsen, ik dacht waarom niet. Ook al ben ik straks overdressed, het is altijd beter dan underdressed! En het was een goede keuze want meerdere personen voelden het verlangen om zich eens lekker op te tutten en werd het een redelijk chique geheel, top! Voor bijna iedereen was dit de eerste Thanksgiving ooit en waren alle sausjes en seasonings/ stuffings voor de turkey etc dus nog nieuw, maar de smaak ervan beviel me zeker, lekker Amerikaans. Dat kon ook niet anders want Sara had de meeste dingen speciaal laten overshippen vanuit Missouri! Het diner is vast ook zo’n succes geworden omdat we vooraf een ware Turkeydans gedaan hebben, wat de sfeer er goed in bracht en er zeker hilarisch uit ziet op de foto’s! De avond had zelfs een serieuze kant, voordat we al dat lekkers mochten proeven hebben we stuk voor stuk vertel wie we graag willen bedanken en waarom. Opvallend was dat iedereen sprak over zijn familie, de unieke kans die we hebben om hier te zijn en het feit dat we als groep met zijn allemaal samen waren en zijn. Want duidelijk moge zijn dat we het zonder elkaar allemaal helemaal niet zo leuk hadden gehad. Dat heb ik ook geleerd over mezelf. Ik vind het heerlijk om alleen te zijn, op mezelf. Maar ik heb gemerkt dat het leven voor mij zo niet werkt en dat ik eigenlijk niks ben zonder mensen om me heen en er dus eigenlijk niet zonder kan, voila mijn Thanksgiving. Ik hoop dat er op de Hotelschool straks ook Amerikanen zijn die graag Thanksgiving willen vieren, al betwijfel ik of mijn eerste Thanksgiving te evenaren valt omdat de sfeer zo ontzettend amicaal, rustig en toch zo feestelijk was.
Na Sinterklaas volgende week is alle gekkigheid voorbij en staat de Kerst op de planning, het kerstfeest thuis, met jullie allemaal, ik zie ernaar uit! Tot volgende week…
Je vous embrasse!
XXXX Roos